'Ik verbind mij aan God en aan u allen...'

Honderden baptisten uit heel Nederland waren zaterdag 14 november bij elkaar in de Veluwehal in Barneveld om met een feestelijke dankdag het jubileum van 400 jaar baptisme af te sluiten. Het programma begon om half elf, maar al voor half tien kwamen de mensen binnen. Vanuit verschillende richtingen kwamen mensen zelfs met bussen. Thema van de dag was: Bidden en danken verbindt en verandert.

*** Bekijk hier de foto's van fotograaf Gert-Jan van der Tuuk ***

Het programma werd de hele dag gepresenteerd door ds. Peter Kos en zr. Olga van der Tuuk, beide uit de baptistengemeente Utrecht De Rank. Peter Kos benadrukte aan het begin van het programma hoe bijzonder het was dat deze dankdag was voorbereid en werd bezocht door baptisten zowel van de Unie als niet van de Unie. Er werd in de loop van de dankdag veel gezongen, onder begeleiding van een uitstekende en enthousiaste muziekgroep. Een deel van de liederen was uitgekozen op basis van de inzendingen van favoriete liederen via de jubileumwebsite. In het ochtendprogramma kwamen onder meer de volgende liederen voorbij: 'Heilig, heilig, heilig', 'Ik geloof in God de Vader', 'Groot is Uw trouw, oh Heer', 'Onze Vader' en 'U maakt ons één'.

Afsluiting gebedsestafette
De dankdag vormde het eindpunt van de gebedsestafette die sinds eind januari door heel baptisten-Nederland was gegaan. Tientallen gemeenten beleefden een week van gebed en droegen vervolgens de gebedsfakkel over aan een volgende gemeente. De verslagen vanuit de diverse gemeenten waren bijzonder positief. De laatste week was ingevuld door de gemeenten Emmeloord en Lelystad (gezamenlijk) en de gemeente Veenendaal. Uit elk van deze drie gemeenten brachten twee mensen de fakkel de zaal binnen, waarna kort werd teruggeblikt op de zegen die de estafette mee had gebracht. Vervolgens werd er door mensen van drie generaties gebeden.

Een belangrijk ingrediënt werd 's ochtends verder gevormd door drie filmpjes, waarin ds. Anne de Vries achtereenvolgens vanuit Amsterdam, Hamburg en Gasselternijveen heel aanschouwelijk de geschiedenis van het baptisme vertelde. Over de allereerste baptisten die begin zeventiende eeuw onder leiding van John Smyth en Thomas Helwys vanuit Engeland naar Amsterdam vluchtten en daar in de Bakkerstraat, bij de bakker Jan Munter, onderdak voor hun gemeentelijke activiteiten vonden en zich in 1609 in Amsterdam op basis van hun geloof lieten dopen. Over Johan Gerhard Oncken die begin negentiende eeuw in Hamburg de eerste baptistengemeente op het Europese vasteland stichtte en vervolgens een enorme zendingsdrang aan de dag legde. En ten slotte over Johannes Elias Feisser in Gasselternijveen die zichzelf en zes anderen in 1845 in een kanaal liet dopen en daarmee aan de wieg van de eerste Nederlandse baptistengemeente stond.

'God zoekt gewone mensen'
Ds. Wigle Tamboer van baptistengemeente De Meerkerk in Hoofddorp verzorgde de verkondiging. Voorafgaand aan de preek zong zangeres Nelleke dat God 'heel gewone mensen' zoekt: 'God zoekt naar mensen die gehoorzaam kunnen zijn, zichzelf te geven. Ook al lijkt het nog zo klein, want het beetje dat je geeft, wordt veel in de hand van God'. Zoals het hele gewone jongetje dat zijn vijf broden en twee vissen ter beschikking stelde aan Jezus. Wigle Tamboer ging op dit thema dieper in. Hij las 1 Petrus 2: 4-5 en 9-10, waar Petrus in een rondzendbrief oproept om te komen tot de Levende Steen, Jezus, en vervolgens om je te laten gebruiken als levende steen in de opbouw van Gods gemeente. 'Het was die oproep die John Smyth en Thomas Helwys aan het begin van de zeventiende eeuw de stappen deden zetten die het begin werden van onze geschiedenis als baptisten. (...) Wat daarbij voor Smyth en de anderen zo belangrijk was, was de volgorde van de tweeledige opdracht: eerst het komen tot Hem, de levende steen, Jezus Christus, en vervolgens je laten gebruiken als levende steen in Zijn gemeente.' Petrus was tot de Levende Steen gekomen op het moment dat Jezus aan hem en de andere discipelen had gevraagd wie zij dachten dat Hij was. Petrus had toen mogen antwoorden: U bent de Christus, de Zoon van de Levende God. En zo mocht Petrus, een heel gewone visser, een stukje rots worden, een levende steen voor de opbouw van de gemeente, aldus Tamboer. Vervolgens betoogde hij dat we onze roeping niet als een last hoeven te ervaren. 'Het is een voorrecht, ja het hoort bij het uitverkoren geslacht, het koninklijk priesterschap, de heilige natie die we door Gods genade in Christus geworden zijn. (...) Vandaag mogen we ons meer dan ooit realiseren hoe rijk we zijn in Hem, de levende steen, Jezus Christus. Vandaag mogen we ons ook voor het eerst of opnieuw toewijden aan Hem, toewijden om ons in Zijn naam als levende stenen te laten gebruiken.'

Verder lezen...